03.2025 – „Już będzie inaczej. Już będzie trudniej. wystawa malarstwa Pauli Jaszczyk
To najbardziej osobista wystawa Pauli Jaszczyk w jej karierze.
O wystawie
„Już będzie inaczej. Już będzie trudniej. [doświadczenie kryzysu psychicznego]” to najbardziej osobista wystawa w 20 letniej karierze Pauli Jaszczyk. Składa się na nią cykl 10 obrazów (olej/akryl na płótnie 120×120 cm 2024 r), projekt audiowizualny z muzyką Anny Ignatowicz-Gińskiej w wykonaniu Magdaleny Kordylasińskiej-Pękaly (marimba) oraz artystyczna książka / katalog, która powstała przy wsparciu stypendium z Funduszu Popierania Twórczości Zaiks.
W tekście do wystawy autora pisze, że prace prezentowane w jej ramach poruszają temat jej kryzysu psychicznego i wszystkiego co się z nim wiąże.
„Zależy mi na tym, żeby ta wystawa nie była epatowaniem nieszczęściem, ale pretekstem do mówienia o zdrowiu psychicznym, o wychodzeniu z kryzysu, o tym, że da się z niego wyjść, tylko trzeba zrozumieć, że to wymaga pracy, czasu i świadomości, że już nie będzie się osobą sprzed kryzysu. (…)
Na obrazach widać kawałki mnie. Kładłam się na płótnie i odrysowywałam swoje ciało, które czułam jakby było porozrywane, pocięte przez emocje. Te obrazy to proces, czas
choroby i wychodzenia z niej. One nie mają chronologii, to wszystko miesza się tak jak wtedy we mnie. Te przeżycia i doświadczenia nadal we mnie są, a obrazy są tego zapisem. Na jakimś poziomie po prostu są mną: wielowarstwowe, wielo-myślące, wielo-odczuwające, wielo-przeżywające, wielo-pokazujące.
choroby i wychodzenia z niej. One nie mają chronologii, to wszystko miesza się tak jak wtedy we mnie. Te przeżycia i doświadczenia nadal we mnie są, a obrazy są tego zapisem. Na jakimś poziomie po prostu są mną: wielowarstwowe, wielo-myślące, wielo-odczuwające, wielo-przeżywające, wielo-pokazujące.
W książce artystycznej / katalogu znajduje się bardzo osobisty tekst, reprodukcje obrazów, ale przede wszystkim „wiersz”, który napisałam w trakcie kryzysu psychicznego.
Stanowi zapis uczuć, jakie mi wtedy towarzyszyły, tego, co się wtedy ze mną działo. Postanowiłam spleść go z graficzno-rysunkową formą moich obrazów, tworząc po raz pierwszy książkę artystyczną, która wydała mi się najadekwatniejszą formą twórczą, do przekazania tak złożonych emocji.
Stanowi zapis uczuć, jakie mi wtedy towarzyszyły, tego, co się wtedy ze mną działo. Postanowiłam spleść go z graficzno-rysunkową formą moich obrazów, tworząc po raz pierwszy książkę artystyczną, która wydała mi się najadekwatniejszą formą twórczą, do przekazania tak złożonych emocji.
Projekt audiowizualny jest rozwinięciem warstwy malarskiej i wejściem w głębsze ukazanie zagadnienia bólu i rozpadu. Wyodrębnione z obrazów fragmenty ciała, świadomie „podbite” dźwiękiem, mają silniej oddziaływać na widza. (…).
Bardzo mocno chcę podkreślić – z ciężkiego kryzysu psychicznego da się wyjść, ale „Już będzie inaczej. Już będzie trudniej”. Ratując siebie, mocno zainteresowałam się psychologią i widzę, jak bardzo jest potrzebna i jak wiele może wnieść do życia. Psychologia rozumiana przeze mnie jako świadome obserwowanie siebie, swoich doznań, reakcji i ich następstw. Dlatego zależy mi na tym, żeby wokół mojej wystawy jak najwięcej rozmawiać o zdrowiu psychicznym.
